Wytwarzanie miękiszu drzewnego

Przy wytwarzaniu miękiszu drzewnego komórki macierzyste dzielą się kilkakrotnie ścianami poprzecznymi. O wspólnym pochodzeniu ich od jednej komórki świadczy występowanie ostro zakończonych komórek na górze takiego szeregu. W ścianach rozgraniczających naczynia występują zawsze jamki obu stron nielejkowate, natomiast pomiędzy naczyniami a komórkami miękiszu drzewnego lub miękiszu promienia rdzeniowego występują najczęściej jednostronnie. W ścianach naczyń kontaktujących z włóknami drzewnymi oraz w ścianach pomiędzy włóknami a komórkami miękiszu drzewnego najczęściej brak zupełnie jamkowania. W drewnie wielu roślin występują często farmy pomiędzy typowymi elementami drewna. Continue reading „Wytwarzanie miękiszu drzewnego”

Funkcje drewna

Odpowiednio do swojej budowy drewno pełni kilka funkcji: 1) przede wszystkim przewodzi ono wodę, podobnie jak części naczyniowe pierwotnych wiązek przewodzących, 2) stanowi tkankę, która zwiększa wytrzymałość pni korzeni na zgniatanie i zginanie, a nadto 3) magazynuje substancje organiczne. Drewno pełniące funkcje mechaniczne ma pewne właściwości, dzięki którym stanowi wartościowy materiał budowlany. Poszczególne elementy drewna można zanalizować po zmacerowaniu go metoda Schulzego. Naczynia mają błony jamkowane, a niekiedy siatkowate. Są to częściowo racheje (naczynia właściwe) o szerokich i krótkich członach albo też węższe o członach bardziej wydłużonych, częściowo zaś wąskie i długie tracheidy (cewki). Continue reading „Funkcje drewna”

Tworzenie się miazgi w pniach i korzeniach

Powszechnie występującemu procesowi przyrostu wtórnego można przeciwstawić anormalny przyrost wtórny pni i korzeni pewnych roślin spośród Gymnospermae i Dicotyledoneae. U roślin z nietypowym przyrostem wtórnym charakterystyczne jest rozmieszczenie miazgi, odbiegające od typowego i sposób jej funkcjonowania. U niektórych sagowców oraz u pewnych gatunków Gnetum spośród Gymnospermae, a spośród Dicotyledoneae u Chenopodiaceae i pewnych innych rodzin, pierwszy pierścień miazgi, powstały w typowy sposób, przestaje po pewnym czasie funkcjonować. Nowy pierścień miazgi tworzy się najczęściej na zewnątrz łyka w perycyklu albo też powstaje w partii łyka wytworzonej przez pierwszy pierścień. Nowo powstała miazga tworzy znowu drewno do wnętrza, na zewnątrz zaś łyko, a w obrębie obu tych tkanek — promienie rdzeniowe. Continue reading „Tworzenie się miazgi w pniach i korzeniach”

Drewno i łyko

Pojęcia: drewno i łyko są zaczerpnięte z topograficznej anatomii roślin. Drewno i łyko stanowią układy tkanek o ściśle określonym pochodzeniu, podanym w przytoczonej wyżej definicji. Silnie zdrewniała tkanka, występująca w pniu palm, nie będzie więc stanowiła w tym ujęciu drewna. Budowa tkanki wtórnej wytworzonej przez miazgę wiązkową do wnętrza (drewno) jest podobna do budowy części naczyniowej pierwotnej wiązki przewodzącej. Natomiast budowa tkanki odkładanej przez te partie miazgi na zewnątrz (łyko) podobna jest do budowy części sitowej pierwotnej wiązki. Continue reading „Drewno i łyko”

Macierzyste komórki tkanek stałych

Komórki stanowiące macierzyste komórki tkanek stałych, są odkładane w kierunku promienistym na zewnątrz miazgi oraz w znacznie większej ilości do wnetrza. Tak powstałe komórki siostrzane dzielą się jeszcze w dalszym ciągu płaszczyznami tangencjalnymi i rosnąc intensywnie różnicują się stopniowo komórki wtórnych tkanek stałych, odbiegających często zupełnie kształtem od embrionalnych komórek kambium. Kambium odkładając do wnętrza nowe komórki ulega przesuwaniu na zewnątrz w miarę grubienia pnia. Dlatego obwód płaszcza miazgi musi się ustawicznie zwiększać przez wzrost komórek i pomnażania ich liczby, również w kierunku tangencjalnym. Proces ten może zachodzić wskutek odbywających się niekiedy podziałów ścianami promienistymi lub skośnymi. Continue reading „Macierzyste komórki tkanek stałych”