Kambium

Kambium tworzy rodzaj walca zbudowanego z wielu warstw pryzmatycznych komórek embrionalnych, ściśle do siebie przylegających i ułożonych w szeregi promieniste. Przez dłuższy okres kambium odkłada komórki tylko do wnętrza, potem jednak również i na zewnątrz. Komórki mniej liczne, odkładane przez kambium na zewnątrz, różnicują sie w komórki wtórnej tkanki miękiszowej kory; te zaś, które odkładane są do wnętrza (bardzo liczne), wytwarzają częściowo wiązki przewodzące (kolateralne lub koncentryczne z ksylemem zewnętrznym), częściowo zaś miękisz, którego błony grubieją i drewnieją. Właściwy przyrost wtórny w korzeniach roślin jednoliściennych występuje tylko u rodzaju Dracaena. Przyrost Wtórny u Gymnospermae i Dicotyledoneae. Continue reading „Kambium”

Przyrost wtórny

U pewnych roślin dwuliściennych przyrost wtórny rozpoczyna się później; powstające tkanki są więc bardziej oddalone od szczytu pędu. Ten typ przyrostu występuje u niektórych roślin zielnych i u wielu pnączy. Nieczynne przejściowo pierwotne kambium wiązkowe, zachowane pomiędzy całkowicie już wykształconymi częściami naczyniowymi i sitowymi otwartych wiązek przewodzących, znów zaczyna się intensywnie dzielić. Nowo powstające ściany są zorientowane tangencjalnie; w ten sposób wykształca się kambium wiązkowe przyrostu wtórnego. Następnie tworzy się zwykle również kambium międzywiązkowe w promieniach rdzeniowych. Continue reading „Przyrost wtórny”

Wtórny przyrost pni roślin jednoliściennych

Wierzchołek wzrostu pędu występuje na dnie zagłębienia kształtu krateru, leżacego na szczycie pędu. Wg Helma, nieco zmodyfikowane wtórne tkanki stałe łączą się w zwarte kompleksy z pierwotnymi tkankami stałymi, a często zastępują je nawet w ich funkcjach. Ten typ przyrostu na grubość występuje u większości Gymnospermae, u zielnych i drzewiastych Dicotvledoneae i u niektórych drzewiastych Liliiflorae. Tkanki wtórne różnicują się z komórek merystematycznych, tworzących szersze albo węższe strefy — warstwy kambium. W tych partiach organów, w których odbywa się przyrost wtórny, kambium występuje wśród pozostałych tkanek w postaci walca równoległego do powierzchni organów; na przekroju poprzecznym jest ono widoczne w postaci pierścienia. Continue reading „Wtórny przyrost pni roślin jednoliściennych”

Palmy

Młode rośliny palm w ciągu wielu pierwszych lat rozwoju wykształcają krótką, grubą łodygę, na której osadzony jest blisko ziemi pęk liści, ustawicznie powiększający swoje rozmiary. W tym okresie znacznie grubieje najstarsza część wierzchołka wzrostu łodygi. Grubienie to jest wynikiem wielokrotnego dzielenia się komórek merystematycznych zewnętrznych warstw kormusu; komórki te dzielą sie ścianami peryklinalnymi, wytwarzając w ten sposób pod młodocianymi zawiązkami liści potężny peryferyczny płaszcz komórek. Z czasem więc górny odcinek łodygi przyjmuje postać krateru, którego dno stanowi szczyt wierzchołka wzrostu. Wierzchołek wzrostu palm osiąga w końcu taką grubość, iż rosnąc na długość jest on w stanie wykształcić potężny pień kształtu kolumny tylko w wyniku wydłużenia się i pierwotnego przyrostu na grubość. Continue reading „Palmy”

Krzewinki, zioła i półkrzewy

Rośliny drzewiaste, których wysokość nie przewyższa 1/2 m, nazywamy krzewinkami (Vaccinium vitis idaea, Vamyrtillus, Calluna i inne Ericaceae). Jako rośliny zielone zioła określamy rośliny osiowe, mające mniej lub bardziej soczyste, miękkie pędy nadziemne z małą ilością tkanek zdrewniałych. Tylko podstawowa część ich osi głównej może być silniej zdrewniała. W przeciwieństwie do drzew i krzewów, rośliny zielne albo całkowicie giną pod koniec okresów wegetacyjnych, albo też tracą części nadziemne. Formy przejściowe od ziół do krzewów stanowią półkrzewy. Continue reading „Krzewinki, zioła i półkrzewy”