System korzeniowy

Warunkiem koniecznym do rozrastania się systemu korzeniowego jest dostarczenie korzeniom odpowiedniej ilości substancji pokarmowych wyprodukowanych w liściach. Zatem korona liściowa i system korzeniowy rozwijają się w ścisłej współzależności. Rozrastanie się systemu pędowego i systemu korzeniowego odbywać się może tylko wówczas, jeśli zarówno z łodygach, jak i w korzeniach występuje dostateczna liczba wiązek przewodzących wodę oraz substancje organiczne. Osie pędów muszą przy tym być tak mocne, aby mogły nawet przy silnym wietrze udźwignąć powiększający się ciężar liści i gałęzi. Istnieje więc również ścisła zależność pomiędzy rozmiarami kormusu z jednej strony, a wykształceniem łodygowych wiązek przewodzących i odpornością łodyg — z drugiej. Continue reading „System korzeniowy”

Korzenie powstające na pędach

Prócz korzeni powstających jako korzenie boczne na korzeniach macierzystych znamy korzenie wyrastające z różnych części pędu; takie korzenie różnicują się najczęściej również endogenicznie z tkanki stalej, przekształcającej się w tkankę twórczą, albo też z tkanki embrionalnej. Wykształcają się one tylko w pewnych miejscach i często powstają w określonej liczbie. U paproci tworzą się one już z tkanki embrionalnej stożka wzrostu pędu. W zależności od miejsca ich powstania określamy je jako korzenie pochodzenia łodygowego albo liściowego. Najczęściej korzenie takie wyrastają tuż poniżej albo powyżej węzłów łodygi, jeżeli na to pozwalają warunki zewnętrzne. Continue reading „Korzenie powstające na pędach”

Filogeneza korzeni

Na podstawie zachowanych szczątków dawniej żyjących roślin nie można wyciągnąć żadnych wniosków dotyczących filogenezy korzeni. Możliwe, że korzenie wywodzą się z nieulistnionych pędów podziemnych (albo z telomów); organy te występują jako jedyne organy podziemne roślin jednego z najstarszych w historii ziemi rzędu opalnych osiowców.

Przyrost wtórny kormusu. Części pędu i korzenia powstałe z wierzchołków wzrostu przez podział komórek embrionalnych ulegają następnie wydłużaniu się. Ze wzrostem tych organów na długość wiąże się pewien, stosunkowo nieznaczny zazwyczaj pierwotny wzrost danego organu na grubość w obrębie jego strefy wierzchołkowej. Ten typ wzrostu na grubość określa się jako pierwotny przyrost na grubość. Continue reading „Filogeneza korzeni”

Di ch otom iczny typ

Dichotomiczny typ rozgałęziania się korzeni przez rozwidlanie się stożka wzrostu występuje głównie u Lycopodiineae. U pozostałych roślin korzenie rozgałęziają się bocznie. W przeciwieństwie do rozgałęzień bocznych pędu korzenie boczne powstają najczęściej w pewnej odległości od stożka wzrostu korzenia macierzystego:, zakładają się one w tych partiach korzenia, w których tkanki merystematyczne zróżnicowały się już w tkanki stałe. Stożki wzrostu korzeni bocznych powstają we wnętrzu korzenia macierzystego, a więc endogenicznie. Ochronę dla tej tkanki stanowią otaczające tkanki stałe. Continue reading „Di ch otom iczny typ”

Postać systemu korzeniowego

Korzenie boczne mają budowę taką samą albo zbliżoną do budowy korzeni głównych. Ich pasma ksylenu i floemu łączą się z odpowiednimi pasmami korzeni macierzystych. Korzenie boczne rosną w zasadzie mniej intensywnie niż ich korzenie macierzyste i są od nich cieńsze; system korzeniowy przedstawia wiec typ rozgałęzienia groniastego. Korzenie boczne ostatniego rzędu są zwykle bardzo krótkie i mają ograniczony okres życia Nazywamy je korzonkami ssącymi. Postać systemu korzeniowego (podobnie jak systemu pędowego) zależy również od położenia korzeni bocznych w stosunku do ich korzeni macierzystych oraz od ich rozmieszczenia przestrzennego. Continue reading „Postać systemu korzeniowego”