Analiza 14 prób porównujących stenty uwalniające sirolimus ze stentami gołymi metalami czesc 4

W panelu B przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia dla łącznej populacji w okresie 5 lat w każdej z grup stentów. Figura 1A pokazuje bezwzględną liczbę zgonów w każdej próbie według grupy leczenia, z współczynnikiem ryzyka dla każdej próby. Nie było statystycznych dowodów na heterogeniczność w 14 badaniach. Łącznie u pacjentów ze stentami uwalniającymi sirolimus odnotowano 146 zgonów (83 z przyczyn kardiologicznych) i 147 zgonów (79 z przyczyn kardiologicznych) u pacjentów z nagimi metalowymi stentami. Ogółem stosowanie stentów uwalniających sirolimus wiązało się ze współczynnikiem ryzyka zgonu wynoszącym 1,03 (95% CI, 0,80 do 1,30, P = 0,80) w porównaniu ze stentami gołymi metalami.
Sekwencyjne wykluczanie każdej pojedynczej próby z analizy śmierci przyniosło stosunki ryzyka, które wahały się od 0,96 (95% CI, 0,74 do 1,25) do 1,06 (95% CI, 0,84 do 1,34) i nie różniły się istotnie od ogólnego współczynnika ryzyka (P .0,71). Nie zaobserwowano istotnego wpływu wcześniej określonych współzmiennych na efekt leczenia, w tym długość okresu obserwacji (P = 0,44), czas trwania podwójnej terapii przeciwpłytkowej (P = 0,69), obecność pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego w próba (P = 0,56) lub obecność podwójnego zaślepienia w projekcie próby (P = 0,70). Figura 1B pokazuje ogólne 5-letnie krzywe przeżywalności dla dwóch grup leczenia.
Rycina 2. Rycina 2. Wskaźniki zagrożenia dla śmierci lub zawału mięśnia sercowego i szacunki Kaplan-Meier dla przeżycia wolnego od zawału mięśnia sercowego. W panelu A wskaźniki ryzyka są przedstawione na skali logarytmicznej. Wielkość każdego kwadratu jest proporcjonalna do wagi pojedynczego badania, mierzonego jako odwrotność szacowanej wariancji logarytmicznego współczynnika ryzyka. W panelu B przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od zawału mięśnia sercowego dla łącznej populacji w okresie 5 lat w każdej z grup stentowych.
Figura 2A pokazuje bezwzględną liczbę pacjentów, którzy zmarli lub mieli zawał mięśnia sercowego w każdej próbie według grupy leczenia, z współczynnikiem ryzyka dla każdej próby. Nie było statystycznych dowodów na heterogeniczność w 14 badaniach. Ogółem, 241 pacjentów ze stentami wymywającymi sirolimus zmarło lub przebyło zawał mięśnia sercowego, w porównaniu z 252 pacjentami z nagimi metalowymi stentami. Ogółem zastosowanie stentów uwalniających sirolimus wiązało się ze współczynnikiem ryzyka zgonu lub zawału mięśnia sercowego wynoszącym 0,97 (95% CI, 0,81 do 1,16; P = 0,76), w porównaniu z zastosowaniem stentów z gołym metalem. Figura 2B pokazuje ogólne 5-letnie krzywe dla przeżycia wolnego od zawału mięśnia sercowego w dwóch badanych grupach.
Ryc. 3. Rycina 3. Współczynniki zagrożenia dla śmierci, zawału mięśnia sercowego lub reinterwencji i krzywych Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od zawału mięśnia sercowego i ponownego leczenia.Panel A wykazuje znaczną niejednorodność wpływu leczenia wynikającego z różnej wielkości redukcji ryzyka obserwowanej w pacjenci ze stentami wymywającymi syrolimus wśród 14 prób. Współczynniki zagrożenia są przedstawione w skali logarytmicznej. Wielkość każdego kwadratu jest proporcjonalna do wagi pojedynczego badania, mierzonego jako odwrotność szacowanej wariancji logarytmicznego współczynnika ryzyka. W panelu B przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od zawału mięśnia sercowego i ponownego leczenia dla populacji zbiorczej w okresie 5 lat w każdej z grup stentów.
Figura 3A pokazuje bezwzględną liczbę pacjentów, którzy zmarli, zawał mięśnia sercowego lub wymaganą ponowną interwencję w każdej próbie zgodnie z grupą leczenia, z współczynnikiem ryzyka dla każdej próby
[więcej w: szpital rehabilitacyjny tczew, wiązki kolateralne, usg jamy brzusznej koszalin ]

Powiązane tematy z artykułem: szpital rehabilitacyjny tczew usg jamy brzusznej koszalin wiązki kolateralne