Korzenie powstające na pędach

Prócz korzeni powstających jako korzenie boczne na korzeniach macierzystych znamy korzenie wyrastające z różnych części pędu; takie korzenie różnicują się najczęściej również endogenicznie z tkanki stalej, przekształcającej się w tkankę twórczą, albo też z tkanki embrionalnej. Wykształcają się one tylko w pewnych miejscach i często powstają w określonej liczbie. U paproci tworzą się one już z tkanki embrionalnej stożka wzrostu pędu. W zależności od miejsca ich powstania określamy je jako korzenie pochodzenia łodygowego albo liściowego. Najczęściej korzenie takie wyrastają tuż poniżej albo powyżej węzłów łodygi, jeżeli na to pozwalają warunki zewnętrzne. Szczególnie licznie wybijają korzenie na dolnej stronie płożących się podziemnych i nadziemnych pędów bylin. U Pteridophyta wszystkie korzenie są pochodzenia łodygowego. Podobne stosunki występują u Monocotuledoneae. U większości tych roślin pierwszy korzonek zarodka obumiera wraz z dolną częścią łodygi (rozwija się on w dalszym ciągu tylko u palm). System korzeniowy tych roślin stanowią zatem korzenie, które wybijają z nasady łodygi i wrastają pionowo, skośnie albo poziomo W glebę, Korzenie te rozgałęziają się w dalszym ciągu już monopodialnie, podobnie jak korzenie Dycotyiedoneae. System korzeniowy zbóż np. rozrasta się poziomo na znacznej przestrzeni. Odcięte pędy, części pędów lub liści (np. Begonia) wielu gatunków roślin umieszczone w wilgotnej glebie tworzą wkrótce u podstawy tzw. korzenie przybyszowe. Nie rozwijające się zawiązki korzeni nazywamy śpiącymi. Takie Śpiące zawiązki korzeniowe pochodzenia łodygowego występują np. na każdej gałęzi Salia. Można łatwo pobudzić je do rozwoju przez umieszczenie ich w środowisku wilgotnym i zacienionym. [więcej w: medycyna estetyczna rzeszów, Fotograf Poznań, komórki przepustowe ]

Powiązane tematy z artykułem: komórki przepustowe medycyna estetyczna rzeszów włośniki