Filogeneza korzeni

Na podstawie zachowanych szczątków dawniej żyjących roślin nie można wyciągnąć żadnych wniosków dotyczących filogenezy korzeni. Możliwe, że korzenie wywodzą się z nieulistnionych pędów podziemnych (albo z telomów); organy te występują jako jedyne organy podziemne roślin jednego z najstarszych w historii ziemi rzędu opalnych osiowców.

Przyrost wtórny kormusu. Części pędu i korzenia powstałe z wierzchołków wzrostu przez podział komórek embrionalnych ulegają następnie wydłużaniu się. Ze wzrostem tych organów na długość wiąże się pewien, stosunkowo nieznaczny zazwyczaj pierwotny wzrost danego organu na grubość w obrębie jego strefy wierzchołkowej. Ten typ wzrostu na grubość określa się jako pierwotny przyrost na grubość. U Cycadinae wzrost ten jest wynikiem rozrastania się stożka wzrostu wszerz; poza tym może on pozostawać w związku z podziałami komórkowymi w podstawowej części młodocianego stożka wzrostu. U Monocotyledoneae podziały te zachodzą w peryferycznym płaszczu tkanki merystematyeznej, natomiast w wielu Dicotyledoneae i Coniferae w miękiszu rdzenia, rzadziej (np. u licznych Cactaceae) w tkance kory pierwotnej. Mała początkowo siewka, o niewielkiej ilości liści, może z czasem przez wzrost i często przez wytwarzanie bocznych rozgałęzień wykształcić się w potężny, bogato ulistniony kormus. Pęd nadziemny, powiększając swoje rozmiary i pomnażając ilość liści, wymaga coraz większych ilości wody, w którą zaopatrują go korzenie. To ustawicznie wzrastające zapotrzebowanie na wodę jest pokrywane dzięki wzrostowi i rozgałęzianiu się korzeni, a prócz lego dzięki wykształcaniu się nowych korzeni na pędach. [więcej w: magnesy neodymowe, Sprawozdania dla producentów biopaliw, sprzedaż elementów ogrodzenia mazowieckie ]

Powiązane tematy z artykułem: magnesy neodymowe Sprawozdania dla producentów biopaliw sprzedaż elementów ogrodzenia mazowieckie