Typy rozgałęzienia

Jeżeli więcej niż dwie osie boczne w dalszym ciągu rozgałęziają się, mówimy 0 wierzchotce wieloramiennej (pchasium). Osie boczne wyrastają zwykle w pobliżu górnego końca pędu macierzystego, skąd wystrzelają na wszystkie strony — u niektórych roślin podobnie jak w baldaszku — skośnie ku górze (np. Euphorbia cyparissias). Jeżeli rozgałęziają się w dalszym ciągu zawsze tylko dwie gałęzie boczne tego samego rzędu (tworzące się w kątach dwu najwyższych naprzeciwległych liści), mówimy o wierzchotce dwuramiennej (dichasium). Ten typ rozgałęzienia, występujący np. u Viscum, może sprawiać pozornie wrażenie rozgałęzienia dichotomicznego. Pędy boczne zorientowane są w schemacie w jednej tylko płaszczyźnie; w naturze jednak pędy boczne wyrastają we wszystkich kierunkach. Dzieje sie tak dlatego, iż płaszczyzny, w których powstają pędy boczne kolejno po sobie następujących rzędów, nie są do siebie równolegle, lecz tworzą kąty proste. Dopiero narys zatem może dać obraz rzeczywistego rozmieszczenia gałęzi systemu pędowego. Typ rozgałęzienia odznaczający się tym, że stale rozgałęzia się tylko jeden boczny pęd, nazywamy wierzchotką jednoramienną (monqchasium). Ped boczny rozwijający się w dalszym ciągu wyrasta ponad wierzchołek pędu macierzystego. Tak powstały system pędowy ma jedną pozorną oś główną (sympodium), która jest zbudowana z pędów bocznych różnych rzędów. Sympodialny system rozgałęzień (np. u Vitis) jest uderzająco podobny do rozgałęzienia monopodialnego i to zwłaszcza wówczas, gdy oś pozorna tworzy linie prostą, a końcowe odcinki kolejnych pędów macierzystych, zahamowanych w rozwoju, odchylają się na boki i układają skośnie do osi pozornej, podobnie jak gałęzie boczne osi macierzystych. [podobne: agranulocytoza, perycykl, nfz przeglądarka skierowań ]

Powiązane tematy z artykułem: agranulocytoza nfz przeglądarka skierowań perycykl