Macierzyste komórki tkanek stałych

Komórki stanowiące macierzyste komórki tkanek stałych, są odkładane w kierunku promienistym na zewnątrz miazgi oraz w znacznie większej ilości do wnetrza. Tak powstałe komórki siostrzane dzielą się jeszcze w dalszym ciągu płaszczyznami tangencjalnymi i rosnąc intensywnie różnicują się stopniowo komórki wtórnych tkanek stałych, odbiegających często zupełnie kształtem od embrionalnych komórek kambium. Kambium odkładając do wnętrza nowe komórki ulega przesuwaniu na zewnątrz w miarę grubienia pnia. Dlatego obwód płaszcza miazgi musi się ustawicznie zwiększać przez wzrost komórek i pomnażania ich liczby, również w kierunku tangencjalnym. Proces ten może zachodzić wskutek odbywających się niekiedy podziałów ścianami promienistymi lub skośnymi. W innych przypadkach podziały przebiegają poprzecznie lub skośnie do długiej osi komórek inicjalnych, co prowadzi początkowo do powstawania dwóch komórek potomnych umieszczonych jedna nad drugą; przez silny wzrost szczytowy każda z tych komórek wydłuża się następnie wzdłuż ściany promienistej swej komórki siostrzanej (a zatem jedna ku górze, a druga ku dołowi) i w ten sposób uzyskują one wtórnie położenie tan gencjalne względem siebie. Całą tkankę wtórną, wytworzoną w wyniku działania miazgi do wnętrza, nazywamy drewnem, niezależnie od tego, czy jest ona zbudowana z komórek o słabiej lub silniej zdrewniałych, sztywnych i twardych błonach komórkowych, czy też, w rzadszych przypadkach, z komórek o błonach miękkich niezdrewniałych. Całą wtórną tkankę stałą, wytworzoną przez kambium na zewnątrz nazywamy łykiem albo korą wtórną. Zbudowana jest ona z komórek o błonach niezdrewniałych. [patrz też: conditioner stomatologia, perycykl, nfz przeglądarka skierowań ]

Powiązane tematy z artykułem: conditioner stomatologia nfz przeglądarka skierowań perycykl