Postać systemu korzeniowego

Korzenie boczne mają budowę taką samą albo zbliżoną do budowy korzeni głównych. Ich pasma ksylenu i floemu łączą się z odpowiednimi pasmami korzeni macierzystych. Korzenie boczne rosną w zasadzie mniej intensywnie niż ich korzenie macierzyste i są od nich cieńsze; system korzeniowy przedstawia wiec typ rozgałęzienia groniastego. Korzenie boczne ostatniego rzędu są zwykle bardzo krótkie i mają ograniczony okres życia Nazywamy je korzonkami ssącymi. Postać systemu korzeniowego (podobnie jak systemu pędowego) zależy również od położenia korzeni bocznych w stosunku do ich korzeni macierzystych oraz od ich rozmieszczenia przestrzennego. Wiele Dicotyledoneae (np. Lupinus, Quercus) i Gymnospermae (np. Abies) ma korzeń główny (palowy) o budowie promienistej. Korzeń ten rozwija się przez wydłużanie się korzenia zarodka i wobec tego stanowi przedłużenie osi głównej rośliny ku dołowi; rośnie on pionowo ortotropowo ku dołowi, wrastając w ziemię. Korzeń główny tworzy korzenie boczne pierwszego rzędu, które rozpościerają się w glebie poziomo albo nieco skośnie, a więc są plagiotropowe. Wyrastające z nich we wszystkich kierunkach korzenie boczne drugiego rzędu przerastają glebę tak, że rozgałęziony system korzeniowy przenika podłoże mniej więcej równomiernie we wszystkich kierunkach i przy dalszym rozgałęzianiu wykorzystuje każdy jego centymetr sześcienny. U niektórych Dicotyzedoneae i Gymnospermae system korzeniowy może rozgałęziać się płytko pod powierzchnią ziemi (np. Solanum tuberosum, Picea). [podobne: medycyna estetyczna rzeszów, Fotograf Poznań, komórki przepustowe]

Powiązane tematy z artykułem: komórki przepustowe medycyna estetyczna rzeszów włośniki