Perycykl korzenia

Najbardziej zewnętrzną warstwę komórek miękiszowych walca osiowego korzenia, leżącą tuż pod endodermą, nazywamy perycyklem [okolnicą]. Perycykl korzenia jest zwykle jednowarstwowy, a niekiedy, w rzadkich przypadkach, brak go zupełnie. Perycykl stanowi tkankę, która odgrywa ważną rolę w procesie tworzenia się wtórnych tkanek merystematycznych korzenia. W obrębie walca osiowego przebiegają wzdłuż korzenia pasma tkanek przewodzących: palopromienisty (monarchiczny, di-, tri-, tetra- i poliarchiczny). Korzenie są tetrarchiczne. Pasma ksylemu wiązki promienistej mogą stykać się ze sobą w środku korzenia albo też wnętrze korzenia zajmuje centralne pasmo zbudowane z miękiszu lub ze sklerenchymy. Niekiedy oba te typy tkanek występują razem. Sklerenchyma czyni korzeń wytrzymałym na rozciąganie. Niekiedy, np. w korzeniach podporowych, sklerenchyma może występować prócz tego w obrębie kory pierwotnej; tak zbudowany korzeń jest wytrzymały nie tylko na rozciąganie, ale również na zginanie i zgniatanie. Należałoby jeszcze omówić pokrótce, przynajmniej u Dicotvledoneae, anatomiczną budowę strefy przejściowej pomiędzy korzeniem a łodygą. W całkowicie już wykształconej dłuższej czy też krótszej strefie przejściowej pomiędzy korzeniem a łodygą młodej siewki widzimy, iż bądź w łodydze, bądź też w korzeniu pasma ksylemu promienistej wiązki korzenia zdają się być skręcone o ok. 1800 dokoła swych osi podłużnych, nie będziemy tutaj zajmowali się rozwojową interpretacją tego zagadnienia. Wskutek takiego obracania się pasm ksylemu powstają z jednej promienistej wiązki przewodzącej korzenia liczne kolateralne wiązki łodygi; pasma ksylemu i pasma floemu, leżące w korzeniu obok siebie, przemieszczają się i leżą w łodydze naprzeciwko siebie. [podobne: styropian spadkowy, hostessy fordanserki, Fotograf Koszalin ]

Powiązane tematy z artykułem: Fotograf Koszalin hostessy fordanserki styropian spadkowy