Symetria systemu pędowego i kierunek jego wzrostu

O pokroju systemu pędowego decydują przede wszystkim stosunki symetrii i kierunek wzrostu osi głównych oraz ułożenie osi bocznych i ich osi potomnych. Jeśli oś główna rośnie pionowo, określamy ją jako ortotropową (prosto wzniesioną). Oś główna ma w tym przypadku budowę promienistą. Jeśli dany system pędowy ma możliwości swobodnego rozrastania się na boki, wówczas oś główna tworzy rozmieszczone równomiernie naokoło plagiotropowe pędy boczne, wykazujące mniej lub bardziej wyraźną budowę grzbieto-brzuszną. Pędy pochodne bocznych pędów pierwszego rzędu rozgałęziają się W dalszym ciągu, przy czym rozgałęzienia te Są skierowane ku górze, np. u wielu krzewów, albo ku dołowi, np. u wielu drzew, lub też na boki, jak np. u drzew: Abies, Picea, Taxus. Jeśli natomiast oś główna rośnie skośnie albo poziomo, a więc plaglotropowo, ma ona mniej lub bardziej wyraźną budowę grzbieto-brzuszną. Jeśli osie te przylegają do podłoża albo rosną poziomo ponad ziemią, mówimy o łodygach płożących się albo podających się. Na dolnej stronie pędów płożących się występują korzenie, których brak natomiast na dolnej stronie pędów pokładających się. Rośliny 0 łodygach płożących się wykształcają pędy boczne zwykle z boku pędów macierzystych. Jeżeli jednak gałęzie boczne wznoszą się pionowo ku górze, wówczas mają rozgałęzienia tego typu, jakie występują u roślin o pędach prosto wzniesionych. Położenie pączków rozwijających się w pędy boczne na osi macierzystej. Tylko u niektórych roślin zielnych wszystkie pączki boczne rozwijają się w pędy boczne. Natomiast u większości roślin zaledwie część pączków osi macierzystej daje pędy boczne. U roślin trwałych (np. drzewiastych) pączki boczne mogą rozwijać się w tzw. pędy wzbogacające jeszcze w tym samym roku, w którym zostały zawiązane, albo też dopiero następną wiosną jako pędy odnawiające, pędy roczne. [patrz też: wiązki kolateralne, mięsak ewinga, enzym dao ]

Powiązane tematy z artykułem: enzym dao mięsak ewinga wiązki kolateralne