Pochodzenie pędów

Pędy mogą być pochodzenia wewnętrznego, czyli endogenicznego; w ciągu rozwoju muszą one przebijać leżące na zewnątrz tkanki. Pochodzenie endogeniczne jest regułą dla pędów przybyszowych powstających na korzeniach; na łodygach rozwijają się one również przeważnie w ten sposób; natomiast na liściach powstają wyłącznie egzogenicznie. Pędy przybyszowe wyrastają często z korzeni roślin zielnych (np. Concolvulus arvensis, Rumev acetosella, Cirsium arvense), krzewów (Rubus, Rosa, Corylus) albo drzew (Populus, Ulmus, Robinia), Mogą one również — jakkolwiek rzadziej — wyrastać z liści (Cardamine pratensis, Nasturtium officinale, pewne paprocie zielne), U niektórych roślin dopiero rozfragmentowanie ciała rośliny wywołuje powstawanie utworów przybyszowych. Wyrastają one np. Continue reading „Pochodzenie pędów”

Utwory zlokalizowane na pędach

Wszystkie utwory zlokalizowane na pędzie bocznym w miejscach pomiędzy jego płaszczyzną poprzeczną a jego liściem okrywającym określamy jako leżące z przodu; z tyłu zaś leżą te utwory, które występują na pędzie bocznym pomiędzy płaszczyzną poprzeczną a pędem macierzystym. Mówimy, iż bocznie zorientowane są na pędzie kątowym te utwory, które leżą w płaszczyźnie poprzecznej, ale w bok od płaszczyzny środkowej (bocznie w prawo, bocznie w lewo). Położenie środkowe na gałęzi bocznej mają wszystkie utwory leżące w płaszczyźnie środkowej, poprzeczne zaś wszystkie utwory występujące w płaszczyźnie poprzecznej, w końcu położenie danego utworu określamy jako skośne, jeżeli występuje on skośnie ku przodowi albo skośnie ku tyłowi (a wiec pomiędzy płaszczyzną środkowa i poprzeczną). często dwa nerwy boczne, zaznaczone jako żeberka, nie ma natomiast nerwu środkowego; przedliść taki mógł powstać przypuszczalnie w rozwoju filogenetycznym przez zrośnięcie się dwóch przedliści bocznych. U roślin dwuliściennych obydwa przedliście pączka kątowego stoją poprzecznie po prawej i lewej stronie, naprzeciwlegle albo skrętolegle; Liście pączków bocznych różnicujące się najbliżej nasady, bezpośrednio ponad liśćmi wspierającymi, mają ściśle określone położenie zarówno w stosunku do liścia wspierającego, jak i do pędu macierzystego; położenie tych liści jest niezależne od rozmieszczenia liści wyżej stojących na pędzie. Continue reading „Utwory zlokalizowane na pędach”

Symetria systemu pędowego i kierunek jego wzrostu

O pokroju systemu pędowego decydują przede wszystkim stosunki symetrii i kierunek wzrostu osi głównych oraz ułożenie osi bocznych i ich osi potomnych. Jeśli oś główna rośnie pionowo, określamy ją jako ortotropową (prosto wzniesioną). Oś główna ma w tym przypadku budowę promienistą. Jeśli dany system pędowy ma możliwości swobodnego rozrastania się na boki, wówczas oś główna tworzy rozmieszczone równomiernie naokoło plagiotropowe pędy boczne, wykazujące mniej lub bardziej wyraźną budowę grzbieto-brzuszną. Pędy pochodne bocznych pędów pierwszego rzędu rozgałęziają się W dalszym ciągu, przy czym rozgałęzienia te Są skierowane ku górze, np. Continue reading „Symetria systemu pędowego i kierunek jego wzrostu”

Pączki – rozwój

W bogato rozgałęzionym systemie pędowym większości drzew rozwijają się w gałęzie boczne te pączki, które leżą peryferycznie, tzn. na końcach gałęzi. Nowo rozwijające się liście mają zatem najkorzystniejsze warunki świetlne. Natomiast u krzewów oraz u trwałych roślin zielnych rozwój pędów bocznych następuje głównie z pączków umieszczonych w dolnych partiach osi macierzystej. Niemal u wszystkich naszych drzew przyrost pędów w ciągu jednego okresu wegetacyjnego ograniczony jest do wydłużania się szczytowych partii tych gałęzi, które rozwinęły się na wiosnę z paczków zimowych, oraz do wytworzenia na tych gałęziach nowych paczków. Continue reading „Pączki – rozwój”