Zakrzepica w stencie w randomizowanych badaniach klinicznych stentów uwalniających leki

Definicje zakrzepicy w stencie, które były stosowane w badaniach klinicznych stentów uwalniających leki, były restrykcyjne i nie były stosowane w jednolity sposób. Metody
Zastosowaliśmy hierarchiczną klasyfikację zakrzepicy w stencie ustaloną przez Akademickie Konsorcjum Badawcze (ARC) w randomizowanych badaniach z udziałem 878 pacjentów leczonych stentami uwalniającymi sirolimus, 1400 leczonych stentami uwalniającymi paklitaksel i 2267 leczonych stentami gołymi metalami. Następnie zgromadziliśmy 4-letnie dane uzupełniające. Wszystkie zdarzenia zostały rozstrzygnięte przez niezależny komitet ds. Wydarzeń klinicznych.
Wyniki
Skumulowana częstość zakrzepicy w stencie zgodnie z oryginalnymi definicjami protokołów wynosiła 1,2% w grupie otrzymującej stent sirolimus w porównaniu z 0,6% w grupie nagich metal-stentów (P = 0,20; przedział ufności 95% [CI], -0,4 do 1,5) i 1,3% w grupie stosującej paklitaksel w porównaniu z 0,8% w grupie z bezbarwnym stentem (P = 0,24, 95% CI, -0,3 do 1,4). Częstość występowania określonej lub prawdopodobnej zakrzepicy w stencie zdefiniowanej przez ARC wynosiła 1,5% w grupie otrzymującej stent sirolimus w porównaniu z 1,7% w grupie z bezbarwnym stentem (P = 0,70, 95% CI, -1,5 do 1,0) i 1,8% w grupie stosującej paklitaksel w porównaniu do 1,4% w grupie z bezbarwnym stentem (P = 0,52; 95% CI, -0,7 do 1,4). Częstość występowania określonych lub prawdopodobnych zdarzeń w okresie od do 4 lat po wszczepieniu wynosiła 0,9% w grupie otrzymującej stent sirolimus w porównaniu z 0,4% w grupie z bezbarwnym stentem i 0,9% w grupie z paklitakselem w porównaniu z 0,6% w grupa metal-stent.
Wnioski
Częstość występowania zakrzepicy w stencie nie różniła się istotnie pomiędzy pacjentami z stentami uwalniającymi leki a stentami z gołym metalem w randomizowanych badaniach klinicznych, chociaż moc wykrycia niewielkich różnic w częstości była ograniczona.
Wprowadzenie
Wywiad audio
Wywiad z Donaldem Baimem i Stevenem Nissenem na temat ryzyka i korzyści stentów uwalniających leki. (13:30) Pobierz
Leczenie obturacyjnej choroby niedokrwiennej serca przezskórnym umieszczeniem stentów wieńcowych wiąże się ze znacznie poprawionym bezpieczeństwem proceduralnym i mniejszą częstością nawrotów zwężenia w porównaniu z samą angioplastyką balonową.1,2 Jednak powtarzające się przezskórne i chirurgiczne zabiegi rewaskularyzacji są potrzebne w leczeniu restenozy u 14% pacjentów.3 Stosowanie stentów uwalniających leki zmniejszyło częstość występowania takich zabiegów o 50 do 70% .4,5
Badania kliniczne obejmujące dwa stenty uwalniające leki, które zostały zatwierdzone przez Food and Drug Administration (FDA), zostały zaprojektowane głównie w celu sprawdzenia skuteczności tej strategii. W badaniach oceniano również, czy istnieje mechanizm bezpieczeństwa w odniesieniu do tego mechanizmu działania, w tym czy okluzja zakrzepowa w stencie występowała częściej lub w późniejszym czasie niż oczekiwana stopa około 1% występująca w ciągu 30 dni po zabiegu u pacjentów z gołym -metalowe stenty.6 Indywidualne raporty i metaanaliza z randomizowanych badań klinicznych nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka związanego ze stosowaniem stentów uwalniających lek, w porównaniu ze stentami gołymi metalami, po roku.7-9 Jednak badania te były stosunkowo restrykcyjne i niejednorodne definicje zakrzepicy w stencie i ograniczonej mocy wykrywania zdarzeń o niskiej częstotliwości
[patrz też: medycyna estetyczna rzeszów, mięsak ewinga, włośniki ]

Powiązane tematy z artykułem: medycyna estetyczna rzeszów mięsak ewinga włośniki