Komórki gruczołowe i tkanka gruczołowa

Oprócz komórek wydzielniczych spotyka się również w epidermie, parenchymie i w innych rodzajach tkanek komórki gruczołowe, występujące pojedynczo lub połączone w grupy. Mogą one być elementami pierwotnymi lub wtórnymi. Protoplasty tych komórek wydalają substancje przez ściany komórkowe na zewnątrz ciała rośliny lub do przestworów międzykomórkowych. Komórki gruczołowe, zawsze żywe, podobne są do komórek parenchymy, zazwyczaj jednak zawierają wiele plazmy i wielkie jądra komórkowe, jak komórki merystemów. Wydzielane substancje mają najczęściej znaczenie ekologiczne. Continue reading „Komórki gruczołowe i tkanka gruczołowa”

Proces rozgałęzienia

Proces rozgałęzienia odbywa się u różnych gatunków w różny sposób. Zasadniczo można wyróżnić trzy typy budowy strefy przejściowej pomiędzy korzeniem a łodygą: A. Każde pasmo ksylemu, przebiegające w linii prostej z korzenia do łodygi, ulega w strefie przejściowej tylko „skręceniu” (np. u Medicago, Lałbyrus). Natomiast każde pasmo floemu korzenia, przechodząc do łodygi, dzieli się w kierunku promienistym na dwie części, które rozsuwają się w kierunku tangencjalnym; każda część danego pasma floemu łączy sie z takąż częścią sąsiedniego pasma na zewnątrz skręconego pasma ksylemu. Continue reading „Proces rozgałęzienia”

Korzenie powstające na pędach

Prócz korzeni powstających jako korzenie boczne na korzeniach macierzystych znamy korzenie wyrastające z różnych części pędu; takie korzenie różnicują się najczęściej również endogenicznie z tkanki stalej, przekształcającej się w tkankę twórczą, albo też z tkanki embrionalnej. Wykształcają się one tylko w pewnych miejscach i często powstają w określonej liczbie. U paproci tworzą się one już z tkanki embrionalnej stożka wzrostu pędu. W zależności od miejsca ich powstania określamy je jako korzenie pochodzenia łodygowego albo liściowego. Najczęściej korzenie takie wyrastają tuż poniżej albo powyżej węzłów łodygi, jeżeli na to pozwalają warunki zewnętrzne. Continue reading „Korzenie powstające na pędach”

Di ch otom iczny typ

Dichotomiczny typ rozgałęziania się korzeni przez rozwidlanie się stożka wzrostu występuje głównie u Lycopodiineae. U pozostałych roślin korzenie rozgałęziają się bocznie. W przeciwieństwie do rozgałęzień bocznych pędu korzenie boczne powstają najczęściej w pewnej odległości od stożka wzrostu korzenia macierzystego:, zakładają się one w tych partiach korzenia, w których tkanki merystematyczne zróżnicowały się już w tkanki stałe. Stożki wzrostu korzeni bocznych powstają we wnętrzu korzenia macierzystego, a więc endogenicznie. Ochronę dla tej tkanki stanowią otaczające tkanki stałe. Continue reading „Di ch otom iczny typ”

Postać systemu korzeniowego

Korzenie boczne mają budowę taką samą albo zbliżoną do budowy korzeni głównych. Ich pasma ksylenu i floemu łączą się z odpowiednimi pasmami korzeni macierzystych. Korzenie boczne rosną w zasadzie mniej intensywnie niż ich korzenie macierzyste i są od nich cieńsze; system korzeniowy przedstawia wiec typ rozgałęzienia groniastego. Korzenie boczne ostatniego rzędu są zwykle bardzo krótkie i mają ograniczony okres życia Nazywamy je korzonkami ssącymi. Postać systemu korzeniowego (podobnie jak systemu pędowego) zależy również od położenia korzeni bocznych w stosunku do ich korzeni macierzystych oraz od ich rozmieszczenia przestrzennego. Continue reading „Postać systemu korzeniowego”

Analiza 14 prób porównujących stenty uwalniające sirolimus ze stentami gołymi metalami ad

Przeszukaliśmy również internetowe źródła informacji na temat wyników badań klinicznych w kardiologii (www.cardiosource.com/clinicaltrials, www.theheart.org, www.clinicaltrialresults.com i www.tctmd.com), a także konferencji postępowanie z posiedzeń American College of Cardiology, American Heart Association i European Society of Cardiology. Odpowiednie recenzje i artykuły redakcyjne opublikowane w ubiegłym roku w głównych czasopismach medycznych zostały zidentyfikowane i ocenione pod kątem możliwych informacji na temat badań będących przedmiotem zainteresowania. Wyszukiwania zostały ograniczone do okresu od stycznia 2002 r. Do września 2006 r. Tabela 1. Continue reading „Analiza 14 prób porównujących stenty uwalniające sirolimus ze stentami gołymi metalami ad”

Analiza 14 prób porównujących stenty uwalniające sirolimus ze stentami gołymi metalami ad 7

Jednak powikłanie to występowało znamiennie częściej u pacjentów ze stentami wymywającymi syrolimus po pierwszym roku po zabiegu, co było zgodne z innym ostatnio opublikowanym raportem. 41 Ta różnica jest chronologicznie związana z końcem przedziału podwójnego określonego przez protokół. terapia przeciwpłytkowa z tienopirydynami i aspiryną. Chociaż dokładna ocena tego problemu nie może być dokonana bez wiedzy o faktycznym momencie przerwania leczenia tienopirydyny u poszczególnych pacjentów, nasze wyniki, a także inne ostatnio opublikowane obserwacje, 42 mogą sugerować potrzebę dłuższego czasu trwania podwójnej terapii przeciwpłytkowej u pacjentów. pacjenci otrzymujący stenty uwalniające sirolimus. Continue reading „Analiza 14 prób porównujących stenty uwalniające sirolimus ze stentami gołymi metalami ad 7”

Bezpieczeństwo i skuteczność stentów wieńcowych Sirolimus i Paclitaxel-Eluting ad 7

Biorąc pod uwagę trudności w zdefiniowaniu zakrzepicy w stencie w przypadku braku potwierdzenia angiograficznego lub wyników w autopsji, większy nacisk należy położyć na występowanie śmierci i zawału mięśnia sercowego, w naszej opinii, a nie na zakrzepicę w stencie, jako wskaźnik ogólnego profilu bezpieczeństwa interwencja wieńcowa. Ponadto, biorąc pod uwagę, że wpływ kierunkowy stentów uwalniających lek na kolejną zakrzepicę w stencie, rewaskularyzację, śmierć i zawał mięśnia sercowego mogą się różnić, uważamy, że należy unikać stosowania złożonych pomiarów łączących bezpieczeństwo i skuteczność punktów końcowych w przyszłych próbach urządzeń anty -stenotycznych. Nasze wyniki różnią się od wyników innych badaczy, którzy zasugerowali, na podstawie metaanaliz na poziomie próby, że ogólny odsetek zakrzepicy w stencie i zgonów jest wyższy w przypadku stentów uwalniających leki niż w przypadku stentów z gołym metalem.16,17 Rozbieżności te można częściowo wyjaśnić faktem, że mieliśmy dostęp do pełnych danych na temat pacjentów z badań, które zbadaliśmy i nie musieliśmy polegać na oszacowaniu wskaźników zdarzeń z ograniczonych opublikowanych wyników, streszczeń i streszczeń online. Ograniczono również naszą analizę do ściśle określonej podgrupy badań klinicznych z użyciem stentów uwalniających leki, podczas gdy niektóre wcześniejsze analizy obejmowały również późniejsze badania, które nie były podwójnie ślepe. [16]
Kilka ograniczeń naszej analizy zasługuje na komentarz. Continue reading „Bezpieczeństwo i skuteczność stentów wieńcowych Sirolimus i Paclitaxel-Eluting ad 7”

Zakrzepica w stencie w randomizowanych badaniach klinicznych stentów uwalniających leki ad 8

Niemniej jednak, w oparciu o wskaźniki obserwowane w tych badaniach (tj. Zakładając współczynnik zakrzepicy wynoszący 1% przy użyciu stentów z gołym metalem i bezwzględny wzrost o 1% w tempie zakrzepicy ze stentami uwalniającymi lek), randomizowane badanie o mocy 90% w celu wykrycia podwojenia ryzyka zakrzepicy w stencie wymagałoby około 8000 pacjentów. Czas trwania takiego badania zależałby od spodziewanego czasu trwania ryzyka zakrzepicy po upływie roku. Obserwacje dotyczące zmian stóp hazardu w czasie są trudne do osiągnięcia z pewnością, ponieważ takie różnice są również ograniczone przez niewielką liczbę zdarzeń. Niezależnie od tego, czy krzywe występowania zdarzeń związanych ze stentami uwalniającymi leki i stentami gołębnymi pozostaną zbieżne, czy oddzielne od 4 lat, nie jest znane, a odpowiedź na to pytanie wymaga obserwacji trwającej dłużej niż 4 lata. Continue reading „Zakrzepica w stencie w randomizowanych badaniach klinicznych stentów uwalniających leki ad 8”

Zakrzepica w stencie w randomizowanych badaniach klinicznych stentów uwalniających leki czesc 4

Czas od rewaskularyzacji z docelowej zmiany do zakrzepicy w stencie obliczono jako dni od ostatniej rewaskularyzacji z docelowym uszkodzeniem do zakrzepicy w stencie. Analizy statystyczne przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.1. Wszystkie podane wartości P są dwustronne. Dokładne wyniki testu log-rank (obliczone przez oprogramowanie StatXact, wersja 7.0.0) zostały potwierdzone jako podobne do wyników log-rank obliczonych metodami asymptotycznymi, jak podano tutaj. Wyniki
Pacjenci i zmiany chorobowe
Wśród badanych było 878 pacjentów leczonych stentami wymywającymi sirolimus, 870 pacjentów leczonych odpowiednimi stentami gołymi metalami, 1400 pacjentów leczonych stentami uwalniającymi paklitaksel i 1397 leczonych odpowiednimi stentami gołymi metalami. Continue reading „Zakrzepica w stencie w randomizowanych badaniach klinicznych stentów uwalniających leki czesc 4”